Siedząc na kanapie miejsce puste stawiam.

- Przypadkiem nie czekasz na Kogoś?

Może kiedyś je zapełnie, duszyczką malutką, serduszkiem drobniutkim.

- I nic nie robisz? Nic nie szukasz?

Ileż można wokół. Wzrokiem nie zobaczę słońca w sercu moim, miłość ślepa przecież jest.

- A na dotyk? A na zapach?

Ciało-ciałem będzie zawsze. Ja bez Ciała obejść się też mogę mogę, do ołtarza czekać mogę. Dajcie mi dla serca zapomogę.

- Jesteś ślepy! Popatrz wokół, ile kobiet Cię tu czeka!

Złe pojęcie! Zła logika! Ja chcę jedną wymażoną, mą duszyczkę bratnią. Do kochania, do tulenia, całowania, wzajemnego obdarowywania...

- A więc jednak! Bez prezentów, bez błyskotek nawet takiej nie utrzymasz!

... wzajemnego obdarowywania siebie-sobą. By nas dwoje było jednym.