Po suszy
dogasają
coraz cichsze
płomyki deszczu
rośliny
trzymają się za ręce
w korowodzie
ich zielony śmiech
słyszy tylko Bóg
i ten wiersz
- – - – - – - – - – - – - – - -
sierpień 2013
86 odsłon
Komentarze (0)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.