C H W I L E Ń K A Był taki czas. Był. W samym środku szczęścia. Otaczało mnie. Unosiło. Spało ze mną ( wtedy miało imię… ) Potem odwiedzało mnie na trochę. Ale i to mu się, widać, znudziło. Gdzieś – kogoś – otacza, otula. Z kimś śpi. Śmieje się, gada o byle czym. Teraz - czasami - w drodze do tamtego kogoś - zajrzy na moment, muśnie mnie spojrzeniem. Przez nieuwagę - dotknie. Wtedy szepczę - C h w i l e ń k o…