Przejdź do treści
Czytanie

3

Zapomniany po dziecięce, naiwne lata.
Pozostawiam rodziców samym wszystkim.
Żałuję rozgniecalności i nieistnienia.
Złożenia kart z domów i chmur.

Kiedyś trwając potknąłem nogę o się inną.
Czarnobylskie dzieci urywają nosy mi.
Wojna upadła, śmierć się rodzi nareszcie.
Płyną drzewa, płyną, kołysane światłem.
48 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.