Nie daj się prosić,każda z tobą chwila,
Rzeżbi w pamięci i przynosi nowe,
Myśli odwieczne,czyste ,brylantowe.

Piękno łąk zdobi,a życie umila,
Kwiatem łąk Bożych,pochylają głowę,
W miesiąc Maryjny,jak pieśni majowe.
A pośród ostów ,barwne piórka gila.

Płyń po błękitnym nieba oceanie,
Tym ,co do Stwórcy me modlitwy niesie.
Miodu zapachem i owadzim graniem.

I śpiewem serca w mym wewnętrznym lesie.
I ptaków wszystkich,na świecie śpiewaniem,
Astralnym niebem i jego bezkresie.

Józef Bieniecki