Kwiaty w oczach-son.

Kiedy spojrzałaś,kwiaty w oczach miałaś,

I zachód słońca,w złotym słoneczniku,

Płatków promienie rozlewał bez liku.

Ty niebo złotem słońca rozjaśniałaś,



A twarz aniołka,włos targany wiatrem,

Przywiał przeżycia młodości spragnionej,

W słońca spojrzeniu,kwiatem oświeconej.

I wszystko było tego czasu warte.



Pod stopy kładę mój słodki aniele,

Złote me myśli, choć wiele,niewiele.

Niech cię Bóg w niebie swym szczęściem ozłoci.



I będę tęsknił każdej chwili czasem,

Ty będziesz czekać,na powrót pod lasem.

Pójdę i znajdę,kwiat złotej paproci.



Józef Bieniecki