Pod nieba strzechą, wielu gwiazd,
Pod polską strzechą, wielu miast.
Pod strzechą polską wielu wsi,
W kolędach żywe Dziecię brzmi.

Z pod Tatr ku morzu, w siną dal,
Po matce rzece, Wiśle, fal.
Na wietrze halnym w szerz i wzdłuż,
W otchłani nocy, ranka zórz.

W kartach historii, tysiąc lat,
W ustach milionów, serca kwiat.
W obronie wiary ofiar stos,
W okopach frontów, kolęd głos.

W słowach poetów serca zew,
Kompozytorów święty śpiew.
Od betlejemskich szopek, chat,
Od dwóch tysięcy śpiewa lat.

Nadzieja nasza słodko śpi,
Po wsze i wieczne nasze dni.
Dopóki serca biją w nas,
Niech poprzez wieczny płynie czas.

Józef Bieniecki