Ławą mości panowie,
Ławą wolność nieście.
I postawcie na głowie,
W brukselskim areście.
Czego Moskal nie zrobił,
Zrobi masoneria.
Socjalizmem zeżłobi,
Niewoli mizeria.

Władze swoich korytem,
Wiecznie obłaskawią.
A szmatławym zaś mitem,
Naród poplugawią.
Nawet bydło już ryczy,
Oby wieś spokojna,
Była polska i nasza.
Wierna, bogobojna.

Ławą mości panowie.
Póki w nim skleroza,
Naród, dławcie wrogowie,
Po koniec powroza.
Będzie waści zapłatą.
Pamięć wróci z katem,
I zasądzi dług spłacić,
Gdyż jesteś psubratem.

Józef Bieniecki