Biegnie polaną piękna panienka,
Zwana wśród ludzi ślicznie ,sarenka.
A aksamitne na niej futerko,
Jak na panience śliczna sukienka.

Jak każda panna, skryta i płocha,
Kocha i piękno i spokój kocha.
I w zagajnikach i na polanach,
Pędzi swe życie jak młoda dama.

To w zagajniku, tuż przy ruczaju,
Lubi spoczywać w zielonym gaju.
Lub pognać z wiatrem,naprzód ,przed siebie,
Tak jak gna chmury lekkie po niebie.

Józef Bieniecki