Sonet XCV-ŻONIE

Wybrałem pośród róż,cierniem nie skażona,
Muzo mych wyobrażni i wdzięczna kochanko.
Życie moje uświęcasz ,jako wierna żona,
J doścignionych marzeń pozostajesz 'Halką'.

Z ust pąsowych płatkach rankiem rosy spijam,
W aksamitnym dotyku,choć mijają lata.
Wdzięczny za wierność Bogu,żeś moja,niczyja,
Chciałbym z tobą podążać do skończenia świata.

Bądż życia brylantem w małżeńskiej koronie,
Ubogacaj szlachetne,skrami serca płonie.
Bądż Bożym przeznaczeniem,w nieba oceanie.

Wyciszaj srogie burze,dotyku twym tchnieniem,
Uświęcaj życie nasze,bądż wspólnym zbawieniem.
Do przystani szczęśliwej doprowadż nas Panie.
Józef Bieniecki