Mamo-w sercu ciebie noszę,
Każdą chwilę,każdy dzień.
O tęsknotę myśli proszę,
O tej chwili,chociaż cień.

Trudno w sercu kryć nadzieję,
Gdy wieczności dzieli czas.
Chciałbym zostać czarodziejem,
Chociaż jeden ,jeden raz.

Zerwałem pąsową różę,
By pamięci pisać treść.
W fotografii wepnę buzię,
Choć ty duszą jesteś gdzieś.

Nad mogiłą pogodzony,
Spójnia ducha łączy nas.
Wraca czasem nieskończonym,
Choć na sercu tęsknot głaz.

Oczy morze łez wypłaczą,
Puki iskra wspomnień w nas.
I posnuję nią, biedaczą,
Przez wieczności wspólny czas.

Gdy wieczności nić połączy,
Siądę znowu u twych stóp.
I wiecznością się nie skończy,
Nie rozdzieli żaden grób.

Józef Bieniecki