Aleja,schodek,aleja Cisza dookoła i ludzi nie ma Mocne zapachy w nos się wbijają I do myślenia ludzi zmuszają. Stanąć zadumać się przez minutę Nieść radość w sercu,czy wieczny smutek? Tu jest spokojnie i brak zmartwienia Tu, nikt nie goni za życia cieniem Tu w wielkiej ciszy,szeleszczą liście Słychać jak drzewa, płaczą rzęsiście. One by mogły dać dowód bycia Kto im dodaje nawozu życia. Stoją tu długo i dużo wiedzą Są jak strażnicy nad śmierci miedzą Widziały wiele i więcej zobaczą Nad każdą duszą potem zapłaczą Takie zadanie,człowiek im dał By strzegły ludzkich dusz i ciał Stoją bez skargi to ich posłanie Niczym gwardziści,w Watykanie Dumni że mogą roztoczyć cień Tym ,co w głęboki zapadli sen.