Nie boję się pytać nie boję się kłamać Martwię się,że kiedyś przestraszy mnie prawda Choć błąkam się w iluzji to sam liczę na fakty. Jest noc więc umysł mam otwarty Przecieram oczy ze zdumienia Czyżbym znów był artystą? Jestem i byłem nie ma od tego przerw Nauczyłem się,że to piękna rzecz I teraz to piszę by uśmiechnąć się