Przejdź do treści
Czytanie

"Kalejdoskop"

Zaciekły wiatr przeciskając się pomników sadem
Przeistaczał złote zboża co je kołysze
I wówczas
Ciche drżenie ciszy
I furkot basu życia spadający z nieba
Przestraszona tym odkryciem
Milknie pajęczyna
I milczy bieg czasu

To złotem obrosłe jesienne drzewa
Zrzucając bogactwo w gniewie pieniącym
Że już koniec balu
Że już trzeba zasnąć
I szklany oddech zamrozi tchnienia
I ostudzi szczere złoto
A rozbudzi srebrny kryształ zimy
39 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.