Wylejemy wszystkie dni Na gołe ściany opuszczonych mieszkań Z uwzględnieniem pór szczęścia Naznaczonych nierządem Punktualnego mordercy absolutu Bojaźliwego wdowca z zegarkiem w kieszeni Gdzie wieczność sporządza przepis na rytm Mierzenia chwil latami przy pomocy łez Spontanicznych upadków w wyniku Poczucia równowagi między złotem a pyłem Zamknijmy na klucz wierzenia W sprawiedliwy wydźwięk racjonalnych posunięć rąk czystszych od ciszy na jaką składa się żałość krzywd ulepionych pod wpływem znamiennego ciepła Odkręćmy kurki połamanych bodźców