Przejdź do treści

Nowy uczeń

Melancholia
Człowiek płakał. Człowiek miał marzenia. Miał ambicje i miał plany jak nowy uczeń Nagle przyszła powódź i zabrała wszystko. Te marzenia i te plany runęły w gruzach Z ambicji zadrwiono Zadrwił świat. Przyszedł ból ogromny. Coś jeszcze. Kolejny grymas bólu na dziewczęcej twarzy niewinny Ile razy człowiek zalał się krwią nie patrząc. Ile razy zadawał sam sobie ból nie wiedząc dlaczego i za co?
56 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie