Przejdź do treści
Czytanie

Teraz siedzę

Smutne
Teraz siedzę i zatapiam smutki... horyzonty zarazem dalekie i krótkie... To co było, już nie wróci-każdy wie i dalej się z tym trzyma jak głupki.. Bo w coś trzeba ubrać ból, by był bardziej znośny i ładniejszy trzeba go upiększyć jakoś pomalować kredką więc choć pomaluj mój świat.. Świat bez sensu i perspektyw na przyszłość zbudujemy nowy dom nową osobowość która zniesie każdą falę
119 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.