Przejdź do treści
Czytanie

Pusty Ścisk

Pusty Ścisk

W tym tłumie pustego ścisku
Zgubiony człowiek gdzieś staje
Nie widzi już celu w życiu
Nie widzi już sensu żyć dalej

Nie szuka znikąd pomocy
Bo szukać jej nie ma chęci
Ma zakrwawione oczy
Krwią czarną życia udręki

Bezkresne pole otchłani
Wypełnia jego wnętrze
Wszystko go boli i rani
Rozdziera jak nici pajęcze

Jak kłos na pustym polu
Zginany jest aż do ziemi
By potem złamany w połowie
Oddać się wiatru nadziei

Powtarza dziecinne pytania
Jak? Po co? Kiedy? Dlaczego?
W bezsensie tego zadania
Czuje potrzebę czegoś

I czasem wystarczy słowo
Lub inny gest z czyjejś strony
By od tych pęt znów na nowo
Człowiek był uwolniony
41 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.