Rysuję obraz świata psyche dziecka nieugięta w mozole szukania ludzi , miłości i doznań niedoznanych. Łatwiej jest wiosną zielone oczy w objęciach tęczy sięgają granic nieba po talenty. muszę szybko -czasu coraz mniej tylko chwilę stoję na nogach by przejrzeć. Wciąż lecę wśród spadających liści drzew. Jeszcze nie upadłam. Znowu przyszła wiosna.