„człowiek” niszczy i oszałamia w pulsującym wnętrzu zamknął miłość i horyzonty ubrany w zwierzęcą skórę wyszczerzył zęby z drugiej ręki próbuje kąsać nie każdy nadstawia… czasami opasze i poprowadzi tam gdzie iść nie chce triumfuje zło i kasa mądrość przegrywa z głupotą wymieszana krew z ziemią na śmietnikach czeka w przedsionku horroru na wyrok śmierć za śmierć ułaskawieni z apartamentów nie widzą