orzeł rozpostarł skrzydła szybuje we mgle otoczony kluczem tysiąca kruków z mocnymi dziobami od morza do morza szuka przystani nękany niskimi głosami ląduje na skalnej półce wyłapuje przechytrzone kruki szkielety zostawia wronom wraca do gniazda z chlebem w złotej koronie