Wszedł bezbronny w warstwę gęstej mgły(świat nieznany) słyszy mieszaninę dźwięków nie mówi,widzi zamazane plamy. Miłością i opieką otoczony zmysły odzyskuje,rośnie staje na jedną później na dwie nogi by w życia utrapieniu gromadzić ekwipunek prawdy oznajmujący przyszłości przestrogi przy odsłoniętej kurtynie wewnętrznej którą w końcu zasłoni. Teraz idzie(gdzie iść nie chce) gdzie go prowadzą w słabości ciała bezradnego pokrytego bruzdami czasu mową niezrozumiałą niedowidzący z upośledzonym słuchem. Dopiero u kresu w rozwianej mgle zobaczy wszystko oczyma niewidzącymi,zamilknie. wracając do bezmiaru z ekwipunkiem.