nareszcie spotkały się
wzrok na miotle ona na bruku
błądząca między krawędziami
bo kiedy patrzyli na siebie
nie działo się nic ponad
szelest wyplatanych rzęs
i szmer zagarnianego czasu

a była to przypowieść o tym jak
nikt nie zdradził jak
nikt nie poświęci się po to tylko
by nie mógł być nikt
kimś
kogo dobrze zna

by nikim nie mógł być ktoś