odkryłaś mnie tu
tuż po majonezie na wargach
w ruchu międzydziąśla
rozsmarowując niewyobrażalnie
cienką warstwą i nie po
chleb stworzenia a do
gleby wsunęłaś obcasem by
w zrosła (się) roślina

pamiętasz jak długo szukaliśmy imion
a kwiat i eukariotyzm przy stanęły dwuznacznie
jak przez mgłę zapachów szybuję do ciebie
polegając tylko na rozmytych barwach

muszę jeść za dwoje gdy jesteś większa
mrużysz oczy patrząc w długi dziób
szybko latam 120 kilo
metrów potrafię do łożyć
dla siebie od daję
bez reszty
wirując w nektarze