Tutaj, gdzie jestem, bzy wciąż pachną wiosną. Stokrotki wzruszeń dziecięcych moc niosą. Tęsknot za domem, oknem, ulicą, Babcią w spódnicach, z łososiową szminką. Spokojem i dobrem na wyciągnięcie dłoni, Miłością nieskończoną co przed wszystkim obroni. W chłodnym cieniu klonów, zapachu kamienicy, niezmiennej kościoła ciszy i zgiełku okolicy, znajdę ciebie i siebie. Dom. Szczęście. Radość. Dzisiaj.