tuliłem twe zęby w deszczowym poranku co je połamałaś na z cukru baranku podziwiałem ptaki na kartce brystolu co je uwieczniłaś kredą w drżącej dłoni poczerniałe nici ze szwów na nadgarstku gdy się pochlastałaś gdy on wybrał ewę dziesięć lat upłynie dwunastego grudnia kiedy razem z matką w szpitalnej kostnicy widziałem dłoń twoją cudem ocalałą bo reszta doszczętnie spłonęła czytam datę ślubu na twojej obrączce