na łące świerszcze bzykają do wieczora snuje się czas w zbożu ukryję kolana z makami połączę usta czerwieńsze przyniosę na próg i wrócę do kłosów szumiących zwabiony zapachem traw odnajdziesz mnie nagą uśpioną obudzisz całując od stóp bez końca oddam się naturze przy zachodzie słońca