Eviva l'arte!

"Eviva l'arte!" Duma moim bogiem sława słońcem mi to królowi bez ziemi w nocy wciąż się śni a może to już jawa jeśli to nie sen każdy krok mnie zbliża dawno już to wiem mocy nie zabraknie by walczyć ze złem z głodu też nie skonam bo powietrze jem piję swą naiwność wdycham okrucieństwo doprawiam goryczą moje człowieczeństwo źródło mojej siły jest wszędzie dookoła dlatego mego wieńca nikt zabrać nie zdoła me życie trudne dziwne na strzępy wręcz podarte więc śmierci w twarz wykrzyczę bierz mnie eviva l'arte! Inspiracją do napisania tego utworu było moje życie i wiersz Kazimierza Przerwy-Tetmajera o tym samym tytule. Pierwszy w dorosłym życiu Sylwester bez alkoholu i zabawy, za mną. Dziwnie satysfakcjonujące uczucie. Czas na trening na świeżym powietrzu.