Jednooki

"Jednooki" Idę po królestwo które mi zabrano z nogą kulawą  i niejedną szramą Tu trafiła strzała tam musnęła mnie choć była zatruta ciagle ruszam się Wylizałem ranę zwalczyłem truciznę nałożyłem zbroję na każdą większą bliznę Będzie chronić w boju który czeka mnie choć pragnę już umrzeć jeszcze jeden cel w głowie mojej żyje w pionie trzyma mnie odzyskać co moje  światłem zwalczyć cień I znów cięli mieczem włócznia mnie trafiła jednak z brązu tarcza dobrze ochroniła Ariadna zszywa rany kiedy cieknie krew Hefajstos kuje oręż swą siłą wspiera mnie już nikt mnie nie powstrzyma roznoszę wokół śmierć wypruwam im wnętrzności niech wiedzą co to lęk Za to że mnie skrzywdzili i co zrobili jej nie stracę żadnej chwili czuję jedynie gniew przeradza się on w furię gdy w dali widzę dom zbrukany ich stopami co podeptały go Tysiące mych żołnierzy zaleją wkrótce świat gdyż czcionka moją siostrą kałamarz to mój brat pióro jest moim mieczem i kiedy czuję ból litery moją armią rzekł jednooki król