Jablon

Gdy dojrzeją złote jabłka na

jabłoni

dzieci stoją już ubrane w barwne stroje

wyciągają małe garście

białych dłoni

i zrywają najspokojniej niepokoje



Jabłoń chyli się nad nimi w niemym

tańcu

i podnosi białe dzieci na gałęzie

złote liście migotają w bladym

słońcu

okrywają małe ciałka sny

łabędzie



Jeden kęs

i wszystko nagle się odmienia

blask ciemnieje migotliwe liście gasną

odrywają się od ziemi czcze marzenia

jeszcze chwila...

dzieci zasną