Kaczmarski

tętniący rytm
obraca w krzyk
napięty ton
na strunach grzmi
jakby się ogień palił w skroni
i w palcach drobił gwiezdny pył
gitary dźwięk w zmęczonej dłoni

dawnymi dziejów zawierucha
wczorajszy dzień
jutrzejszy świt
bohaterowie nieposłuszni
w szpalerze nieskończonym
wzruszeń
i serce
co przestało bić