Taniec

Obuty w ołowiane buty

na skróty w lęku życia

tańcuje swój taniec okrutny

wybitny idiota



Huk lekki niesie się po sali

gdy pali się w ramiona pani

co sercem miękkim chwyta

lewy but prawy but

i z kopyta każe mu walić



Pijany od nadmiaru żalu

nerwowo patrzy na drągali

gdy śmiejąc się pod ścianą stoją

a każdy wzrokiem chwyta

myśl jego ze stali