rzeka

Stoimy patrząc w swe oczy a rzeka miedzy nami. Czy chcemy do rzeki wskoczyć czy zostać na brzegach sami. Czy woda będzie łaskawa ku morzom szczęścia prowadzić, czy nas roztrzaska na skałach lub na mieliźnie osadzi. Na sygnał niech z brzegów obu do rzeki wskoczą dwa ciała, nie ma innego sposobu by się dłoń z dłonią spotkała. A teraz wraz z dziką rzeką płynąc tratwę budujmy. By przetrwać drogę daleką razem płynąć spróbujmy. Tratwy tej już nie zatrzyma ni wir, ni głaz ani też kra, a wiatr nam żagiel nadyma i do mórz szczęśliwych nas pcha. Czy da się tak rejs zakończyć? Czy warto wejść do tej rzeki? Czy lepiej w rzece się złączyć, czy zostać na brzegu dalekim? Na te pytania nie poznam nim wskoczę odpowiedzi. I serca swego nie poznam by wiedzieć co we mnie siedzi.