w oczach całe życie i smutek że boli każde słowo mamo najdroższa już nie potrafię położyć głowy na kolanach wyrosłem konary łapią za włosy trzeba twoich dłoni białych jak muszle szept co pozostał z dawnych bajek i zabaw czasu biegał w krótkich spodenkach bez żalu żegnał godziny mamo najdroższa opiekuj się moim snem i ciszą którą jak pomarszczone wspomnienia trzymam w objęciach