miałem podejść jakbym zapomniał ile czasu ma motyl prześwietlony liść na ławkach tyle miejsca w przekwitaniu rozłąki jakby ostatni a przecież pierwszy wiatr odnaleziony na dnie rzeki już nie szepcz wieczór zapomniał się został dłużej deszcz zawsze ciepły w pobliżu oczu unosi głowy patrzę i uczę się mówić jednym słowem w każdym języku