skręcam się w dobrą stronę z tyłu nikt już nie czeka rdzewieje porzucony kwiat lotosu od słupa do słupa przewieszony poranek powiewa ukośnym deszczem patrzę na swój pępek od zeza nikt nie oszalał może urosnę na dwa cale lub za lewituję w pobliże twoich ust chmury przesuwają horyzont oparty o ciszę obserwuję resztkę mgły zamienianą w błękit