poza lustrem jestem bardziej bezmyślny gdy patrzą rozmazuję próbę uśmiechu ukryte myśli stanowią wyjątek bywają błękitne przechodzę wpierw prawą nogą ocieram się o deszcz wątpliwości zacierają kontury sens każdego odruchu całuję wilgotny zmierzch przechodzi przez okna dreszczem ulica jest pusta światła lamp barwią usta westchnieniem