niewiele mówię po cóż krzyczeć mezaliansem godzić w ożenku samotność odwrócony tyłem do okna kaszlę alergenem na chwilowe motta wlokę po śladach swoje życie zainteresowany jego brakiem przebywam w zamyśleniu kamienia budzą mnie samoloty z głośnym warkotem pędzą zgubione w kurzu emocje