myśli nie są wrogiem a jednak krew staje się gęstsza miesza się z mrokiem skąpym usmiechem zrabowaną chwilą przewiercam wzrokiem szarą codzienność tęcza plącze się u stóp zmagam się ze śniegową breją ułamki zimnej rzeczywistości ustawiam we flakonie jak lodowe kwiaty