obcy

myśli nie są wrogiem
a jednak
krew staje się gęstsza
miesza się z mrokiem

skąpym usmiechem
zrabowaną chwilą
przewiercam wzrokiem
szarą codzienność

tęcza plącze się u stóp
zmagam się ze śniegową breją
ułamki zimnej rzeczywistości
ustawiam we flakonie
jak lodowe kwiaty