w kałużach wymieszane spojrzenia z solą i kawałkami szkła posczepiane ciszą chmury bez umiaru sycą się światłem deszcz wypełnia szczeliny zlizuje mrok myśli mówią przez sen zobacz kot stał się całkiem biały z nadejściem świtu konfabuluję przeznaczenie podszyte wiatrem zdobią dłonie cienie kapryśnych chwil liście ukołysane szelestem