rozlał się dzień w korycie rzeki pomazał twarz żółtym grymasem krzywi się stara wierzba rozczesuje w lustrze wody złudzenia na moście znaki zakazu bronią dostępu do zakurzonych myśli staram się przywrócić żywe spojrzenia lecz ciężko z chmurami wspiąć się po rusztowaniach z deszczu zachwycić się może nie jedną lecz szeregiem zdumionych chwil