słońce to dojrzała dynia podpiera płot amarantową dłonią tylko patrzeć znajomy wieczór przysiądzie wypijemy nieśpiesznie mojito pogadam jak z każdym o wygasłych gwiazdach lub o sercu na wysokim poziomie śpiewu przez szyby patrzy deszcz z chorobliwym uporem ścieka nowo wybraną ścieżką nikt tamtędy nie chodzi czasami przystanie zamyślenie pokiwa głową