ile można pisać o smutku nie pocieszę nastawienia rozpostarte jak dziurawy parasol siąpi deszczem księżyc ogląda wiadomości wprost z satelity z innego punktu widzenia nawet śmierć to tylko krople zimnego potu marzenia ulatują w okolice każdego zaćmienia mam zamknięte oczy gdy obok przechodzi cisza