na tej zimnej planecie gdzieś między morzami tam w pościeli złe płyną godziny odkrywamy na nowo potworne krajobrazy nadajemy im twarze i miejsca one wszystkie muszą zdążyć przepłynąć wokół nas nim naprawdę je w sobie obudzimy zanim znikną w salwach śmiechu zanim istnieć przestaną nim skryjemy się znowu w swoich wierszach