Przejdź do treści
Czytanie

Bóg

Melancholia
Stanął przede mną z przekleństwem w dłoni jak z biczem, spojrzał i echem po górach uderzył, krzyczę. Co noc zrywam głowę w kinie koszmarów i ściskam skronie. Przebacz mi Panie, opuszczam dłonie. Wściekłe szczekanie na grzechy młodości, żar Jego oczu co duszę rozpala i cierpień morze morale powala. Stojąc nad rantem wulkanu życia, wychylam do dna grzechów mych czarę i jestem szczęśliwa przez chwil choćby parę.
128 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.