pomarańczowym dziobem zanurzony w czereśni nerwowo zrzuca pestki z najwyższej gałęzi moje drzewo moje są czereśnie małe oczka drwią ze mnie złap mnie nie odfrunę jeszcze unoszę głowę bezradnie znowu się pojawił chcę tylko jedną czereśnię mokry ślad zostawił