Pytania

Pytasz mnie

Nie wiem

Siedzimy przy cynamonowej świeczce

Uwikłana w palce rąk
Milczeniem próbuję przeprosić
za brak odpowiedzi

Spokrewnieni niewidzialnym
zdajemy się na nasze oddechy
Spojrzenia ograniczone
blaskiem knota

Po podłodze
pełzną do nas
jak płacz wiolonczeli
popękane słowa

Zranieni sobą
nie zobaczyliśmy wschodu słońca

Wyczekiwanie w mroku
na zwykły dotyk
przekłuwa każdą myśl.

Przedawkowane uczucia.

Dzieli nas tysiąc lat.
9 8
1 odsłon

Komentarze (8)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

artpla 14 lat temu
przedawkowane uczucia....
doktorek 14 lat temu
Czasem nie da sie zrobić nic oprócz milczenia
Młoda 14 lat temu
maleńka ale to maleńka sugestia...pozwolisz? 4 wers bez - moich, 5 wers bez - cię :) jak myślisz?
mkc47 14 lat temu
:)
monicarose 14 lat temu
dziękuję za sugestie :) ,Młoda masz rację ,poprawię .Ezo dzięki za uwagi :) a wszystkim za opinie :))) Pozdrowionka .
JKZ007 14 lat temu
ma swój klimat - ale smutki obdarte? To jakieś obdartusy cholera są? Może tak - Po podłodze pełznie do nasjak dźwięk wiolonczeli, ciągle rosnąca rysa. Zranieni sobą nie zobaczyliśmy ( masz literówkę), Wyrzuć- wschodu słońca..Przedawkowane uczucia ( dobre). Teraz dzieli nas tysiąc lat. Wyrzuć milczenia. To takie propozycje -nie gniewaj się czasem, bo każdy widzi inaczej.Pozdrawiam
monicarose 14 lat temu
dzięki JK ,poprawiłam,trochę po mojemu :)Pozdro.
JKZ007 14 lat temu
Teraz jest lepiej.
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie