Nie jestem królową nie siedzę na tronie. Więc się wpisuje na ostatniej stronie. Znam to z pamiętnika. Który już dawno powędrował do śmietnika. Ale to wszystko jest z życia wzięte. I nie oddają tego pamiętnika strony pogięte. Bo ludzie dobrej woli się nie wychylają. A z dobrego serca i tak pomagają. Nie robią niczego na pokaz. To jest właśnie ich prawdziwy obraz. Inni ludzie powinni ich naśladować. I takie postępowanie promować. Wśród wszechobecnej ludzkiej dwulicowości. Bo jest ono wyrazem miłości. Człowieka do bliźniego swego.