Boże proszę cię. Po właściwej drodze prowadź mnie. By była ona jasna i pełna perspektyw. Abym mogła z radością patrzeć w obiektyw. Bym jak najmniej na niej błądziła. A gdy zbłądzę na błędach się uczyła. Bym potrafiła kochać osoby na niej spotkane. By uczucie miłość nie było tak skomplikowane. Abym cieszyła się każdym dniem. A smutek był tylko złym snem. Żebym zbyt szybko nie ufała. Bym później tego nie żałowała