W moim sercu poezja, przeszłość już za mną. Widzę te obrazy, budząc się codziennie rano. Lepszy scenariusz, teraz sobie piszę. I wytykam me błędy, bo jestem temu winna. Ludzie czasami są, a później już ich nie ma. Znikają jak marzenia, i nie dopuszczam myśli. Że wrócą tak po prostu, bo odeszli bezpowrotnie. Pogrzebani żywcem zostali, a dla mnie są już martwi.